നാമെന്നാണ്

നാമെന്നാണ്

ഇന്നലെ, ഇടതടവില്ലാതെ കേട്ട
നാല്ക്കാലികളുടെ
പ്രതീക്ഷാ നിര്ഭരമായ കണ്ഠവിളികളുടെ
അലയൊലികളലയടിച്ചലിഞ്ഞ ഇന്നിന്റെ മാറില്,
പതഞ്ഞുയരുന്ന വീഞ്ഞിന് ഗളങ്ങളേ....
മാറാപ്പുകളഴിഞ്ഞ് നഗ്നരായ നാമെന്നാണ്
ഇനി തുണിയുടുക്കുക...

പെണ്ണിന്റെ അണ്ഠം കലക്കിയൊരുക്കിയ
മധുരമൈതകളേ പൊരിച്ച്
ആമാശയത്തിലേക്കു തള്ളിവിടുന്ന മനസ്സുകളേ
ജനിക്കാതെ പോകുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ
ആഘോഷമെന്നാണു നാം കൊണ്ടാടുക.....

അരയോടൊത്തു സുഖമൊളിപ്പിച്ചു, പ്രപഞ്ചത്തെ
പച്ചക്കു കത്തിച്ചു കാമമോഹമൊതുക്കുന്ന കണ്ണുകളേ..
ജീവന്റെ തുടിപ്പുകളേറ്റി മലകയറുന്ന പെണ്ണിനെ
നാമെന്നാണു സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുക...

മൂല്യങ്ങളെ മൂലക്കിരുത്തി ജലസമ്പത്തിലേക്കു
മൂത്രമൊഴിച്ചും മൂക്കള ചീറ്റിയും മൂര്ത്തികളാവുന്ന
വിശ്വാസങ്ങളേ.....
കരുണയും സ്നേഹവും വഴിയുന്ന സ്വാര്ത്ഥതയെ കൊന്ന്
നാമെന്നാണ് മനുഷ്യരാവുക....