അമ്മ

'''ജനിച്ചപ്പോള് വയറ് അമ്മയുടേത്...
ജീവിച്ചു തുങ്ങിയപ്പോള് വയറെന്റേ ത്
ജീവിതമറിഞ്ഞപ്പോള് വയര് മറ്റുള്ളവരുടേത്
ജീവിതമകന്നപ്പോള് വയര് എനിക്കന്യം''''

നട്ടുച്ച കഴിഞ്ഞു നാലടിക്കും മുമ്പേ ഇരുളുമൂടിയ
അമ്മയുടെ, അന്ത്യനാളുകളിലൊന്നില്
അമ്മയുടെ വയറു തൊട്ടിരുന്ന
എന്റെ കൈവിരല് തുമ്പുകളിലൂടെ
ശിരസ്സിലേക്കരിച്ചു കയറിയ ചൂടുള്ള ഓര്മ്മകളും ചിന്തകളും
അക്ഷരമാക്കിയ വികാരമാണിത്.

ഓരോ മനുഷ്യന്റേ യും അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയല്ലേ..

പല സൌഹൃദക്കൂട്ടായ്മകളിലെ നാവുകളിലൂടെയും...
പരിചിതമാകുന്ന ചുറ്റുവട്ടങ്ങളിലെ കാഴ്ചകളലൂടെയും...
ദുഖത്തിലോ ഒത്തുതീര് പ്പിലോ സ്വാനുഭവങ്ങളിലെത്തുന്നവരുടെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെയും...
ഞാനറിഞ്ഞത്; പിന്നെയും പിന്നെയും അറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
ഒരുനാള് എനിക്കും... ഒരുനാള് നിനക്കും..